Een kerstwens die energie geeft

08-11-2016

Mijn collega-buurtbemiddelaar en ik worden hartelijk ontvangen bij mw. A. Willen jullie koffie? Kerstkransje erbij? Ook het huis van mw. A. is helemaal in kerstsfeer. Lichtjes in de vensterbank en op tafel; in de hoek van de kamer een rijzige versierde kerstboom. Maar mw. A. is niet in feeststemming. Vóór ze haar verhaal doet, moet ze een paar keer slikken. Misschien omdat het haar heel hoog zit en alles eerst, samen met een diepe zucht, weer even moet zakken. Vertellen wat er aan de hand is: dat wil ze graag. Het begon vijf jaar geleden en mw. A is bang dat het nooit meer ophoudt.

Geen hoop meer op verbetering

Het naastgelegen huis stond al een poosje leeg. Dat voelde niet zo veilig en daarom was mw. A. aanvankelijk blij dat er een nieuwe huurder kwam. Een alleenstaande jonge vrouw met een dochtertje. Mw. A. had de buurvrouw zelfs nog een bloemetje gebracht, als welkom. Maar inmiddels is de relatie sterk bekoeld, zeg maar bevroren. Want ze hoort het kind rennen op de trap en door het huis, ze hoort gillen, met dingen gooien. Bovendien staan de televisie en de stereo heel vaak op volle sterkte. En tot overmaat van ramp kan ze regelmatig meegenieten van keihard gevoerde telefoongesprekken. Ze is tig keer gaan aanbellen om te vertellen waar ze last van heeft en om te vragen of het zachter kan. “En dan zegt de buurvrouw steeds ja, maar vervolgens doet ze nee”, zucht mw. A. Praten met de buurvrouw? Met of zonder buurtbemiddelaars: ze gelooft er niet meer in. “Dit is kennelijk mijn lot!”.

Hoe zou het zijn als….?

“Het heeft geen zin meer, zegt u. Daar bent u erg stellig in. Wat maakt u zo stellig?”. Mw. A. heeft naar haar idee alles al geprobeerd: vriendelijk vragen, smeken en zelfs dreigen met de politie. Niets heeft geholpen. En nu is alle energie op. Dat kunnen we merken als we naar mw. A. luisteren. Tegelijkertijd hebben we de inzet van mw. A. nodig om tussen haar en de buurvrouw te kunnen bemiddelen. Misschien kan de kerstboom helpen om de situatie wat lichter te maken. “U heeft daar een mooie kerstboom staan. Kerst is de tijd van de goede wensen. Wensen voor een ander, maar ook voor jezelf. Wat zou uw kerstwens voor uzelf zijn?”. “Rust!!”, antwoordt mw. A. direct, “alle dagen rust en stilte”. “Stel dat u op kerstmorgen wakker wordt en uw wens is vervuld. Hoe zou dat voor u zijn?”.

Energie voor een nieuwe poging

De ogen van mw. A. lichten op: “Dat zou fantastisch zijn”. Dat is een goed gevoel om nog even bij stil te staan. “Hoe zou u merken dat uw wens in vervulling is gegaan?”. “Hoe ik dat zou merken? Dan sta ik ’s morgens op in stilte en kan ik buiten de vogels horen fluiten. Dan ga ik rustig een kopje thee zetten en langzaam ontbijten, met de krant erbij”. “En hoe zou u zich voelen?”. “Ontspannen. Tevreden. Een last van mijn schouders. Geen pijn meer in mijn nek. Minder chagrijn”. De voorbeelden rollen over tafel. En ja, ’s middags en ’s avonds zou het ook te merken zijn. Dan zou ze lekker een boek kunnen lezen met een zacht muziekje op de achtergrond. Mw. A. glimlacht bij het vooruitzicht. Een vooruitzicht dat energie lijkt te geven.

Groen licht

“Stel dat een gesprek met de buurvrouw een klein stapje in die richting zou kunnen betekenen, hoe denkt u dan over zo’n gesprek”. “Ja, als dat zou kunnen! Dan zou ik het wel willen proberen”. We praten nog een poosje door over wat het stapje op weg naar meer rust zou kunnen zijn. Uiteindelijk krijgen we van mw. A. groen licht voor een bemiddelingsgesprek. Als we na het gesprek het tuinpaadje aflopen, voelen ook wij ons een stukje lichter.

 

Hanne Groenendijk, buurtbemiddelaar Rotterdam

 

Meehelpen in de buurt?

Buurtgenoten kunnen elkaar altijd een handje helpen.

DOCK is altijd op zoek naar enthousiaste vrijwilligers die kunnen helpen in de buurt. Dat kan bij van alles zijn: van boodschappen doen voor iemand, helpen bij het ordenen van de administratie tot het geven van computercursussen. Alle soorten vrijwilligers zijn van harte welkom.

Lees verder  

Ik wil mijn hulp aanbieden