Afscheid van een bevlogen sociaal werker uit Utrecht: het verhaal van Wies Kool
Met het afscheid van Wies nemen we niet alleen afscheid van een collega, maar ook van een inspirerend sociaal werker die jarenlang met toewijding en overtuiging heeft bijgedragen aan het welzijnswerk in Utrecht.
Van Sociale Academie De Horst naar het buurtcentrum
De loopbaan van Wies begon niet in het sociaal werk. Na een periode gewerkt te hebben in een administratieve functie besloot zij op latere leeftijd haar hart te volgen. Ze startte de opleiding opbouwwerk aan de Sociale Academie De Horst – destijds bekend als een plek waar ruimte was voor kritische reflectie, discussie en persoonlijke ontwikkeling.
Die omgeving paste haar goed: Wies hield van het schuren, het bevragen van vanzelfsprekendheden en het zoeken naar nieuwe inzichten. In 2002 behaalde zij, op 41-jarige leeftijd, haar diploma – een mijlpaal die haar verdere loopbaan vormgaf.
De eerste stappen: Stichting UNO en vrouwenwerk
Na vrijwilligerswerk in buurthuis De Balk in de wijk Ondiep (waar nu het buurtteam is gevestigd), begon Wies haar professionele loopbaan bij Stichting UNO, onder andere in buurthuis De Koekoek. Dit buurthuis bestaat echter niet meer. Hier werkte zij met allochtone vrouwen en was zij betrokken bij initiatieven zoals “spel aan huis”. In deze periode werkte zij samen met bevlogen collega’s zoals Marzouka Boulaghbage, Medeoprichter van Al Amal,met wie zij niet alleen professioneel maar ook persoonlijk een sterke band opbouwde. Een bijzonder project uit die tijd was de presentatie van het boekje Ik en mijn dochter, waarin persoonlijke verhalen centraal stonden en dat verbonden was aan stichting Al Amal. Wies ontwikkelde zich verder in het opbouwwerk, mede geïnspireerd door collega’s en ‘goeroes’ zoals Stans en Lidwien.